Raad – 29 maart 2012 - Er zijn vele manieren hoe je naar een plan kunt kijken. In de architectuur heten dit viewpoints.

• De gebruikers worden lekker verwend met kleurige tekeningen van frisse gebouwen omgeven met in bloei staande bomen en blije zomers-geklede, onthaaste, mensen. Het liefst picknickend op een grasveld met op de achtergrond heel misschien één verdwaalde auto.
• De aannemer…., die bouwt toch liever met een echte bouwtekening.
• En wij als gemeenteraad, wij zouden ons moeten interesseren voor het maatschappelijke en ook het financiële plaatje.
• Als ik mijn oogkleppen opzet en puur naar het plan kijk, dan moet ik toegeven, dat het een mooi plan is.
• Als ik dan uitzoom naar de instellingen dan blijken die, na wat druk van het college, ook opeens heel erg blij te zijn. Prima dus.
• Als ik nog wat verder uitzoom dan zie ik ook opeens een winkelcentrum waar veel uit onttrokken wordt en voor wie het niet echt duidelijk is wat ze hiervoor terug gaan krijgen. Maar ook bijvoorbeeld een Zwijssen College die toch ooit met de nabijheid van sport- en cultuur- faciliteiten naar de Middengaal gelokt is.
• Zoom ik nog verder uit dan zie ik Uden met niet 1 maar in de toekomst misschien wel 2 theaters, Den Bosch die grootse culturele plannen heeft in het oude KPN gebouw. Helmond die een recent afgebrand theater groots wil herbouwen. En misschien nog net een lichtpuntje in Eindhoven die het Frits Philips muziekcentrum niet langer open wil houden.
• Ga ik dan uiteindelijk op mijn stoel zitten als raadslid dan zie ik een uiterst magere financiële onderbouwing en een vliegwiel dat ik zelf in beweging moet zetten maar dat wel verbonden lijkt te zitten aan een strop om mijn nek… Eenmaal A gezegd, betekent dat we ook “B” moeten zeggen om A te laten slagen. Ik hoor het de wethouder in November als wij de volgende fase bespreken al zeggen, “u als raad heeft in Maart besloten om de eerste stap te zetten”
• Natuurlijk, de wethouder zegt terecht dat hij, voordat hij een volgende fase aan de raad aanbiedt, het financiële plaatje keurig rond zal hebben voor die fase. En ik heb daar ook alle vertrouwen in. Maar toch voelt het alsof ik tegen mijn vrouw zeg. “schatje, ik ga een Ferrari kopen”, “waarom”, “Nou, dat staat stoer op de oprit, dan kan ik trots zijn op ons huis, het is uniek in de straat”, “Maar daar hebben wij toch geen geld voor”, “Nou, we hebben genoeg geld om de wielen te kunnen kopen, en ik beloof je, voordat we het chassis kopen kom ik met een passend budgetvoorstel.”
• Door overheidsorganen uitgevoerde projecten van 40 miljoen hebben nog wel eens de neiging eerder richting de 60 miljoen te gaan.
• En als onder dit gehele project nu een strakke financiële berekening lag, maar helaas die is er dus nog niet.
• Het lukte het college het afgelopen jaar al niet om een fietscrossbaan binnen budget op te leveren.
• En als we dan industrieel erfgoed op gaan knappen dan zijn rottende kozijnen in het Veghelse zo over het hoofd gezien.
• Maar ja, we krijgen ook geld van de provincie en misschien wel van Europa. Beiden betreft het natuurlijk ook geld van de belastingbetaler, maar als dit toch op moet, dan maar liever in Veghel. Echter concrete bedragen. heb ik. hierover nog niet gezien. Het lijkt mij trouwens evident dat dit gefixeerde bedragen zijn wat betekent dan het risico van meerkosten vol bij de gemeente Veghel blijft liggen.
• Ho, ho, maar het bedrijfsleven doet ook mee.. Ook daar ontbreken weer concrete bedragen. Los van het feit dat de meeste bedrijven wel iets meer op hun winst en verlies rekening willen bijschrijven dan dat ze nu echt trots kunnen zijn op Veghel.
• Zijn we er dan? Nee, de sloopkosten van de oude blauwe kei, en de aanleg van het daar geplande park zitten niet in de kosten. En hoe zit het met de verhuiskosten van alle instanties? De kosten van leegstand van de oude gebouwen? Parkeervoorzieningen in de buurt? De vervroegde afschrijving van deze gebouwen en/of inrichting in deze gebouwen? En… De frictieverliezen die de instellingen leiden? Allemaal nog onduidelijk.
• Maar dàn zijn we er toch wel?   Nee, ook de exploitatiekosten van 2,5 miljoen blijven bij de gemeente Veghel nog jarenlang op de balans drukken. Ook met de instellingen is nog niet concreet besproken hoe deze kosten verdeeld moeten worden.
• Natuurlijk als gemeenteraadslid moet je dit allemaal in een breder kader zien, het blijft in beginsel toch een mooi plan, waar we trots op kunnen zijn. Een beetje ondernemerschap hoort er in deze tijd toch bij? En ja, dat klopt, alleen droog op de centjes letten is tegenwoordig niet meer voldoende. We moeten vooruit durven denken. Echter? doen we dat als een solide bedrijf die met een beperkt durfkapitaal een nieuwe markt aanboort? óf als een pionier die het helemaal niet erg vindt om eerst drie keer failliet te gaan voordat hij de vierde keer de jackpot aanboort. Dit laatste is voor TEL niet acceptabel.
• Als Veghel toch de ondernemer uit wil hangen dan zet TEL liever een stap vooruit in het oplossen van de wachtlijsten voor woningzoekenden of met het opknappen van bestaande woonwijken. Maar ja, die opknapbeurten hebben we onlangs geschrapt wegens tekort aan geld.
• Omdat er volgens TEL nog veel financiën niet helder zijn dient TEL een motie in om de rekenkamer te verzoeken een second opinion in te stellen over dit project.
• Deze eerste fase biedt trouwens iets waar bijna niemand nee tegen kan zeggen. Het langgewenste jongerencentrum dat er dan eindelijk gaat komen, wel wat kleiner dan gehoopt, en ze moeten nog een keertje intern verkassen, dus echt inrichten kunnen de jongeren het nog niet. Maar ja, het komt er dan eindelijk. Of… is het jongerencentrum niets meer dan de excuus-truus die het vliegwiel aan moet zwengelen voor de echt belangrijke zaken.
• Sorry jongeren, maar TEL kan niet instemmen met het hele plan voor de Noordkade, dus ook niet met deze eerste stap. Maar als het aan ons lag hadden jullie al jaren terug een mooie plek in Veghel gekregen.